Bill, 11 april 2010
Nicaragua , Leon 33°

Nog 5 weken

Moi!
Het is vandaag 11 april 2010 en alweer 2 maanden geleden dat ik voor het laatst wat op deze site heb geplaatst. Ondanks een paar kleine tegenslagen leef ik nog en maak ik het hartstikke goed. Over vijf weken ga ik alweer naar huis! Ik heb nog helemaal geen zin om te gaan en heb het gevoel dat ik nog lang niet klaar ben terwijl ik aan de andere kant graag mijn opleiding wil afronden, mijn vrienden en familie weer wil zien en het begin van het WK wil meemaken.

GRANADA
Ik ben samen met reisgenoten Clarie en Rianne een weekend weg geweest. We zijn naar de stad Granada geweest om daar een beetje rond te kijken, wat te ontspannen en natuurlijk om te stappen. Het is volgens mij alweer een maand geleden dat we daar zijn geweest en ik kan me helaas dus niet alle details meer herinneren. We zijn met een klein busje op pad gegaan en bepakt met een rugzak met schone kleding en niet teveel overbodige andere bagage zijn we na een reis van ongeveer drie - vier uur in Granada aangekomen. Hier hebben we snel een hostel gezocht en zijn we boodschappen gaan doen. Granada is veel toeristischer dan León en heeft leuke terrasjes en restaurantjes. We hebben de eerste avond heerlijk gegeten en genoten van lokale bevolking die verschillende acts opvoerden van breakdance tot acrobatische hoogstandjes en leuke muziek. Peter Swart heeft mij verteld dat er een bekende van hem gelijktijdig met mij in Nicaragua zou zijn. Ik heb een poging gewaagd om even contact met haar op te nemen en dat is ook gelukt. Uiteindelijk heb ik haar niet gezien, maar toevallig in Granada liep ik haar tegen het lijf. Zij was met een groep meiden waarvan we er al één kenden en we hebben leuk met zijn allen gestapt. Ik heb die avond trouwens ook nog een leuk aanbod gekregen van een vrouw om seks met haar te hebben, maar aangezien ik daarvoor moest betalen heb ik daar vriendelijk voor bedankt. De tweede dag liepen we wat door Granada om foto’s te maken en wat kerken en ander heiligdom te bezichtigen. Het stikt hier in Nicaragua van de straathonden en die beesten zijn zo mak als lammetjes en zelfs ik hoef heb daar dus niet voor te vrezen. In Granada is daar verandering in gekomen. Ik liep langs een hond die voor een huis lag en de hond begon tegen me te blaffen. Ik schrok en deinsde dus een beetje opzij. Op datzelfde moment hapte het vierpotige monster naar me en haalde de gore beftekkel mijn enkel open. Het stelde helemaal niks voor en toen we doorliepen kwam hij ons gelukkig niet achterna. Wel moest ik gelijk naar het ziekenhuis om een tetanus injectie te halen en het miezerige wondje te laten schoonmaken. We namen een taxi naar het ziekenhuis en daar moesten we ongeveer anderhalf uur wachten voordat ik geholpen kon worden. Ik kwam op de spoed afdeling terecht en die zag er niet heel erg fris uit. Na me te hebben voorgesteld aan de dokter moest ik mijn been boven een emmer bloed houden en maakte hij mijn wond schoon. Hij legde me uit dat ik een tetanus injectie zou krijgen en een week antibiotica om nare infecties te voorkomen. De tetanus injectie kreeg ik van een andere dokter. Ik heb altijd gedacht dat deze prik tenminste ergens in de buurt van je anus geïnjecteerd zou worden. Zo’n gekke gedachte vind ik dat ook niet. Ik bedoel tet anus … logisch toch? Net toen ik mijn broek uit wilde doen werd ik tegengehouden en legde de arts uit dat ik hem in mijn arm zou krijgen. Ik heb zo het idee dat de bewuste man liever had gehad dat ik mijn broek liet zakken en daarom ben ik ook erg blij dat hij eerlijk tegen me is geweest. Van de antibiotica baalde ik omdat dat alweer mijn derde kuur was. Een ontsteking loop je hier erg gemakkelijk op door waarschijnlijk de extra bacteriën in de lucht. In Granada hebben we nog een ander hostel bezocht om te blijven slapen, een grote begraafplaats bezocht en gezwommen in een helder mooi meer in de bergen.


SEMANA SANTA
Ik heb in de week van 29 maart t/m 4 april een week vakantie gehad. Semana Santa betekent heilige week. Iedereen is dan een week vrij en behalve dat er veel wordt gebeden wordt er ook erg veel gefeest. De stranden die op ongeveer twintig minuten rijden van León waren gedurende deze week helemaal vol met strandtenten en openlucht discotheken. León zelf is niet heel erg gevaarlijk zolang je op je hoede bent en niet op late tijdstippen alleen over straat gaat. De stranden tijdens Semana Santa zijn dat wel! Voor 150 Cordoba ,wat ongeveer vijf euro is, krijg je toegang tot de tofste feesten en kan je de hele avond gratis bier drinken!!! Ik denk dat het hier niet voorkomt dat er de hele avond gratis gedronken kan worden en daarom is het natuurlijk wel een beetje oppassen. Zo was het op een paar avonden dan ook zo dat het strand vol stond met kotsende mensen, dat er hier en daar een vechtpartijtje uitbrak en dat er zakken werden gerold. Ik ben door meerdere mensen gewaarschuwd dat Semana Santa een gevaarlijke week is omdat er mensen uit Managua ( de beruchte hoofdstad ) komen om toeristen te beroven. De sfeer was dan ook niet altijd even prettig. Op de laatste vrijdag ben ik samen met Rianne, Clarie, Rianne’s broer en Rianne’s vader in een taxi gestapt om naar een reggae feest te gaan. Er is mij verteld dat dit op een eiland zou plaats vinden en dat we in het donker met een boot daar naartoe zouden varen. De taxi chauffeur moest in León zelf allemaal omwegen nemen omdat het super druk was. Toen we eenmaal op de hoofdweg richting het strand aankwamen viel het ons op dat veel automobilisten hun grote licht aanhadden. Dit leek onze chauffeur ook te irriteren aangezien hij veel met zijn lichten knipperde. Op een gegeven moment zagen wij een man met een stok en gebogen rug de weg oversteken. Wij kwamen hard aangereden en ik begon me af te vragen waarom de man bleef lopen. De taxi chauffeur zag de man op tijd en wenkte met veel getoeter en hoge snelheid op tijd uit. Wat er toen gebeurde verbaasde ons allemaal. Ik zat voorin en Clarie zat op mijn schoot. De man die over wou steken gooide een steen richting onze auto. Het enge daaraan was dat mijn raam openstond en de steen rakelings langs mijn gezicht in de taxi terecht kwam. Hij schaafde even de hand van Clarie en heeft verder gelukkig bij niemand schade aangericht. De taxi chauffeur schrok niet en er zijn verder geen ongelukken gebeurt. Stoppen met de taxi was absoluut geen optie aangezien er allemaal ongure figuren langs de weg stonden. Dit heeft de pret gelukkig voor de rest van de avond niet bederft. Het reggae feest was leuk en de terugweg naar León verliep beter omdat we in de laadbak van een auto in de openlucht zonder problemen naar huis zijn gereden.

VOETBAL
Gisteren heeft in Madrid El Clasicó plaatsgevonden. Zoals de meesten van jullie wel weten is deze geëindigd in 0-2 in het voordeel van de Catalanen. Hier in León ,en volgens mij in heel Nicaragua, ben je fan van Real of van Barca. Ik ben samen met mijn Nica-broer en een paar jongens waar ik wel eens mee voetbal naar een bar gaan zoeken om naar deze wedstrijd te kijken. Deze pot werd hier live uitgezonden om 14.00 ’s middags. Uiteindelijk zijn we met motoren en auto’s naar een bar buiten León gegaan waar we prima naar de wedstrijd konden kijken. Ik besloot om maar voor Barca te zijn aangezien Cristiano Gaynaldo bij Real speelt en omdat mijn Nica-broer ook voor Barca is. Dat Rafael van der Vaart bij Real speelt doet me helemaal niks. Ik ben namelijk nog steeds boos over het feit dat Sylvie voor hem heeft gekozen. Voetbal kijken is hier een belevenis. Het leuke is dat de Barca en de Real fans hier prima met elkaar in één ruimte voetbal kunnen kijken en zelfs gewoon bij elkaar aan tafel zitten. Er werd vrolijk bier gedronken en bij de opkomst van de spelers werd er geklapt gezongen en geschreeuwd alsof men in Santiago Bernabeu zelf was. Het was een leuke pot om naar te kijken en het bleek een goed medicijn tegen mijn toch wel heftige kater te zijn. Geen wedstrijd is perfect natuurlijk. Cristiano Gaynaldo heeft het droog kunnen houden en dat stelde mij wel wat teleur. Ik zie net dat Groningen met 4-0 van Trilburg heeft gewonnen!!( sorry André, maar dat had je kunnen verwachten ). Verder ben ik hier zelf af en toe ook wat aan het voetballen. Er wordt hier gespeeld met een balletje die nog kleiner is dan de gemiddelde zaalvoetbal. Deze bal is zo hard als steen, maar is gelukkig wel rond. Op pleintjes, dorre veldjes en in de zaal vlakbij mijn huis speelt iedereen met die bal. Ik heb een paar keer meegedaan en ik moet zeggen dat het me steeds beter af gaat. Ik heb één wedstrijd in de zaal gespeeld waarbij wel 100 locals aanwezig waren. Dat was even een rare situatie. Daar stond ik dan in mijn Groningen shirtje als enige toerist denkende dat ik deze lui wel even zou laten zien hoe Nederlanders voetballen. Helaas was ik superslecht en hebben we met tig nog wat verloren. Ik ben inmiddels al een beetje gewend aan het Nicaraguaanse voetbal waarin verdedigend opzicht geen enkel idee achter zit en zwaar te wensen over laat. Op de één of andere manier lijkt niemand dat wat te interesseren en dat heeft ook wel weer wat. Iedereen heeft in ieder geval veel plezier en intensief is het zeker ! Het is niet zo dat hier technische wondertjes rondlopen zoals je misschien zou denken. Het spel gaat supersnel, alles wordt laag gespeeld en het draait om heel snel passen en hele korte intensieve sprintjes. De neuzen zijn meestal gericht naar de goal van de tegenstander en dat is voor een VV Ezinge voetballer best wel even wennen. Ik probeer wekelijks samen met mede avonturier Tjaard een potje te voetballen. Dit doen we op een heel erg mooi kunstgrasveld net buiten León samen met wat lokale vrienden. Voor de mensen van VV Ezinge: verwacht vooral niet dat ik als een betere voetballer terugkom, maar verwacht ook niet dat ik, zoals sommige andere spelers , de komende drie jaar spendeer aan het hervinden van mijn vorm.

SCHOOL/STAGE
Natuurlijk ben ik het grootste deel van de week wel bezig met mijn school en stage. Ik werk dagelijks van 09.00 tot 15.00 of 16.00 uur bij Las Tias. Ondanks een paar tegenslagen die bij deze grote cultuurverschillen onvermijdbaar zijn heb ik het nog enorm naar mijn zin. Ik ben tussen de 30 en 35 uur stage aan het lopen en daarnaast heb ik ook nog mijn schoolopdrachten. Ik heb mijn eerste tussenevaluatie gehad en het resultaat was gelukkig heel erg positief! Natuurlijk zijn er verbeterpunten en ik ben daar dan ook dagelijks mee bezig. Na mijn tussenevaluatie heb ik mijn eerste officiële Skype contact gehad met mijn coaches uit Nederland. Zij waren gelukkig ook erg positief en hadden een positief bericht voor me. Ik lig nog op koers om dit jaar mijn opleiding af te ronden! Dat is voor mij erg belangrijk aangezien ik volgend jaar gelijk wil doorstromen naar het HBO. Als ik vertraging oploop zou ik weleens een jaar moeten werken en dat is na al mijn gezwoeg in callcenters, in de stratenmakerij en zelfs in een koffiefabriek :s van de afgelopen jaren wel het laatste wat ik wil. Ik ben nog steeds erg gemotiveerd en doe daarom ook hard mijn best om al mijn taken hier af te ronden. Ik heb nog vijf weken over en zoals het nu lijkt gaat het me nog lukken ook. Ik zal dan in juni een zogenaamd panel gesprek hebben met drie professionals uit de zorg waarin ik verbaal mijn ontwikkelde competenties moet toelichten. Mijn slagen is hiervan en van mijn portfolio, waarin ik al mijn stageopdrachten, reflecties en andere verslagen heb opgeslagen, afhankelijk. Ik ben dus goed op weg, maar ben nog lang niet klaar. Mijn Spaanse lessen staan op een laag pitje omdat ik helaas weinig tijd hiervoor heb. Met mijn Spaans gaat het overigens wel goed. Ik heb in een korte tijd erg veel geleerd en ik ben van plan om daar in Nederland op de één of andere manier mee door te gaan.


LATINA´S
No way José! Dat houd ik lekker voor mezelf




Tot over vijf weken lieve mensen.

Dikke kus Bill

Bill in Nicaragua bellen kan nu véél goedkoper met HalloBuitenland.nl